Merve Yıldız Özbek
Uluslararası Ticaret mezunuyum. Yazmak, insana dair gördüğüm anları ve duyguları tanımladığım yer.
  • Çıplak Vücutlar

    Uçurumdan atlayan kadının ümidi kadar herkesin umudu olsaydı, yeryüzü nasıl olurdu? Başından ayağına kadar ateşler içinde yanan adamdaki özgürlük, çocuğun içindeki art niyetsiz şeytan tanınırdı....

  • Boşluk

    Görmüyordu, kimse yüzündeki gözü; geçen arabayı, insanı, kolundaki eli, elindeki parmakları. Akan kör sular gözündeki can kanını görüyorken…     O farkında değildi, aylardır onunla adım...

  • Hayret

    Dökülen cümlelerin, işaret ettiği zaman Vaktin kaydını tutmuyordu… Ölümün sonsuzluğunu Atılan kahkahanın huzurunu yaşıyordu… Akıl, saklanılmıştı… Gözler gömülmüştü, Topraksız mezarlara, İkisi de görmüyordu… Yeryüzüne ve...

  • Gelmişti

    Üst üste atarken katrana dönmüştü… İki ayağı vardı, iki kolu, iki gözü, bir tane de ağzı… Ağzının tadını da kaçırıyorlardı. Öyle anlar oluyordu ki, yüreğinin...

  • Taş

    Sabahın erken saati, yürüdüğü kaldırımları fark etmiyorken, geniş omuzlarına tam oturmuş kabanı ile başı dik, gururluydu. Ruhta toplanmıştı, her şeyi bilirdi. Caddedeki bütün insanlar onu...

  • Gülmek

    Gözlerin kapalıyken duymak, belki de hissetmenin hür olduğu yerdi. Onun için sabah olan, öğle vakti, uykusunda, omuzlarındaki acıyı taşırken, kahkaha sesleri ile uyandı. Birbirine zıt...

  • Kimliksiz Kalanlar

    Hayat güzelmiş boşluktan düşerken… Yaslanmışken zihnimdekilere. Nefes alırken, nefes veriyor gibi hissetmek. Çıkışı olmayan meyusların, özgürlük bahçesindeki köleliğiydi. Her şey uzak olsun istiyordu. İmkânsız duasıydı…...

  • Geçmişten İnşa

    Ne güzel yaratmıştı Yaradan, her şeyi zihninde tutmak için var olan hafızaya, unutmayı nasip etmişti. Neleri unuttuk? Savaşta evlerin yıkıldığını mı? Yıkıntıların altında kalan sevdiklerimizin...