Merve Yıldız Özbek

Uluslararası Ticaret mezunuyum. Yazmak, insana dair gördüğüm anları ve duyguları tanımladığım yer.
  • Taş

    Sabahın erken saati, yürüdüğü kaldırımları fark etmiyorken, geniş omuzlarına tam oturmuş kabanı ile başı dik, gururluydu. Ruhta toplanmıştı, her şeyi bilirdi. Caddedeki bütün insanlar onu...

  • Gülmek

    Gözlerin kapalıyken duymak, belki de hissetmenin hür olduğu yerdi. Onun için sabah olan, öğle vakti, uykusunda, omuzlarındaki acıyı taşırken, kahkaha sesleri ile uyandı. Birbirine zıt...

  • Kimliksiz Kalanlar

    Hayat güzelmiş boşluktan düşerken… Yaslanmışken zihnimdekilere. Nefes alırken, nefes veriyor gibi hissetmek. Çıkışı olmayan meyusların, özgürlük bahçesindeki köleliğiydi. Her şey uzak olsun istiyordu. İmkânsız duasıydı…...

  • Geçmişten İnşa

    Ne güzel yaratmıştı Yaradan, her şeyi zihninde tutmak için var olan hafızaya, unutmayı nasip etmişti. Neleri unuttuk? Savaşta evlerin yıkıldığını mı? Yıkıntıların altında kalan sevdiklerimizin...

  • Serçe Parmağımdaki İsyan

    Saat çaldı… Sessiz dudaklarımla aynanın karşısındayım. Konuşan gözlerimle sohbetim umutlu. Gözlerimdeki aşk tutkuya dönmüş. Çalan saate inat zamansızlığın içinde yüzen kıvırcık koyu turuncu saçlarım, salonda...

  • Tohum Dükkânı

    Uzatsam elimi dokunamayacağım kapıların içinden geçtim. Odaları dolaştım…  Gözlerim gördüklerimin şahidi Aklım sustuklarımın ızdırabı… Şeker pamuğu kadar hafif acılar kaybolmasın diye başında bekleyen insanlar, Acıların...