Betül Nisa Genç
İstanbul Atatürk Fen Lisesi mezunuyum. Marmara üniversitesinde tıp okuyorum. Tam bir insan olabilmek ve insanı anlayabilmek için yazıyorum.
  • Çaydanlık

    Günlerden neydi, sabah mıydı akşam mı hatırlamıyorum şimdi. Yalnız hava buz soğuğu ve öfkeliydi. Yağmur değdiği yeri delip geçecekmiş gibi sert sert düşüyor, rüzgar insanı...

  • Kutu

    Cumartesinin biri, uzun ya da kısa olmayan gözlüklü bir adam evinin salonunda pencereye dönük, oturuyordu.  Tek başınaydı. Amacı yaslanıp dinlenmek, canı isterse biraz kitap okumaktı....

  • Otoban

    Adam kendi gökyüzüne uzun bir yol çizdi, toprak bir yol. Tam kendini bu yola atacaktı ki başarıyla çizdiği iki paralel çizginin yürümekle bitmeyecek uzunlukta olduğunu...

  • Kendini Arayan Akıl

    “Deneme, ben’in ülkesidir.” demiş Nurullah Ataç. Günlerdir zihnimde dönüp dolaşıyor, ne devasa bu cümleyi kurabilmek. Hatta kurabilmeyi bir kenara bırakalım, içtenlikle söylemek bile büyük nitelikler...

  • En Azından

    Bu kadar anarken ben seni, İçinde bir şeyler titremiş olmalıEn azından kulakların çınlamış, ya daÇekilirmiş gibi gizden bir iple, Beni sevmiş olmalısınKanın kaynamıştır yani, en...

  • Gonca

    Kadın var olmaya devam etti. Belki sigarasının havaya karışan dumanıyla biraz eksilmişti varlığı, ancak hatırı sayılır kadarı hala o kapının ardındaydı. Sol omzunu pervaza yaslamış,...

  • Gömme Dolap

    Anahtarı kapı deliğine takmak, çevirmek, o bildik sesi duymak… Aynı kapı, aynı anahtar; 23 yıl. Öyle ki artık hoş geldin diyecek birine bile ihtiyaç duymazsın....

  • Sırlı Cam

    Sonbaharın aylak günlerinden biri, yerlerde yapraklar, ince ince yağan yağmur. Sirkeci’den Eminönü’ne botumda küçük ama can yakan bir taşla iniyorum. Durup kendimi bu eziyetten kurtaracak...