• Tenha

    İtebilir mi insan kendiniUçurumlardan Düşerken yakalayabilir mi kendiniAvuçlarından Alevler kemirirken etini kemiğiniSöndürebilir mi insan derisini Hem katledip elleriyle kendiniHem de yeniden doğurabilir mi bedenini Yaşarken...

  • Ayna

    Kırık bir tabaktaBardağın çatlamış camındaBuruşmuş bir kağıdınEzik kenarındaGörüyorum kendimiAynaya bakar gibi Toprakla yüz göz olmuşKuru yapraktaYanmış bir kibritin zifiri ucundaPaslı tren raylarındaYosun tutmuş yamalı duvardaBuluyorum...

  • Sürgün

    İnsan sığamadığında kendineKaldırır başını gökyüzüneYa da koparmak ister o başıAtmak uçurumların en dibineÇıkamadığında kendi bedenindenHapsolduğunda kendi ciğerlerineSökmek ister ruhunu derisindenVeElleriyle sürmek kendini bu şehirden Sezgi...

  • Eşik

    İki ben var sanki içimdeBenim bile bilmediğim Gömüyorum onu hücrelerimeToprak atıyorum kürek kürek Onun istediği ısınmak güneşteBenim yaptığım sessizce erimek O yaşamak istiyor ölesiyeBen eşikten...

  • İs

    Yanan bir çıra parçasıyımSaçılıyor kıvılcımlarımErirken yıllarım çıtır çıtırİs içinde kaldı duvarlarımÖmrümü bir çırpıda tutuşturanKibritin ucundaki ateş benimSisler içinde öfkeyle şahlananBeyaz gözlü duman yine benimSenelerimi yürürken...

  • Perde

    Çöküyor mu senin de üstüne geceBu şehrin sesi yutuyor mu seni deEziliyor musun benim gibiŞarkıların her hecesindeÇekiyor musun bensizliğiSoğuk bedenine perde perdeBen varım kabullenmesen deSoluduğun...

  • Hikaye

    Kimse sevmez            Kendi hikâyesini            Ve            Sorsan kimse bilmez     ...

  • Kıymık

    Hangi iklimdensin senHangi ateş çukurundan çıkma gözlerinSensin göğün yedinci katından düşenAvuçlarımda kaynayan ses senin sesin Sensin zihnime saplanan kıymıkKan damarlarımda gezinen kâinatSensin rüyalarımda ki kangren...

  • Kumaş

    Kumaşı kötüyse kaderininDikiş tutmaz düşlediklerin Çatlaksa ömrünü verdiklerinSessizce sızar yerlere emeklerin  Bozuksa mutluluğa ayarlı saatinHüznün içinde döner durur saniyelerin Terkedilmiş bir ev gibiyse yüreğinSensin tozlu...

  • Cam

    Bir çiviyimDurduğu yerde paslanmışKabul etmemiş duvarlarNemli toprakta kalakalmış Bir sedirimTaş duvar önünde yaşlanmışDemir bacaklarım yetimGelen geçeni sırtlamış Bir kemiğimÇürük deriyle kaplanmışTopraktan kaçan dirimYakalanmayacak gibi yaşamış...