Yağmur


Yağmur… Herkes için anlamlı, herkes için farklı manalı. Kimileri için hüzün, kimileri için rahmettir yağmur. Kiminin yüreğinden dökülen yaşlara denk, kimininse yarasına merhem, hasretle beklenen vuslat…

Kimisi korkar yağmurda ıslanmaktan. Korktuğu şey üzerinin ıslanması mıydı yoksa kalbinin temizlenmesi miydi? Zira yağmur sadece üzerimize değil kalplerimize de yağıyordu.

Yağmurdan kaçanlar da vardı; kalbindeki kötülüklerin açığa çıkmasından korkanlar… Sahte yaldızların parıltısı yerini pas tutmuş bir harabeye bırakacaktı yağmurla birlikte. Bu yüzdendi yağmurdan kaçışları. Oysa ki yağmurdan kaçanlar doluya tutulacaktı. Yağmur için aldıkları önlem doluya fayda etmeyecekti. Yağmurdan saklamaya çalıştıkları yaldızları doluyla dökülecekti. Bu kez sadece kalplerinin pası değil tüm kinleri ve kötülükleri de dökülecekti ortaya, saklanılan her şeyin bir gün ortaya çıkacağı gerçeğiyle… İşte o gün herkes kaçtığı yağmurun duasını yapacaktı hasretle, etrafa saçılan kötülükleri temizlesin diye…


Like it? Share with your friends!

Ayşe Yıldız
Bildiklerini öğreten bir muallime, bilmediklerini öğrenen bir tâlibe.

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Send this to a friend