Emanet


Tüter kokun her bir bakışımda
Ayna manasız kalırsa gökyüzü ne yapsın?
Ney bile rüzgarında salınırken melodin çalınır kulaklarımda
Sakın taşmasın gönlün yazdan çalma sonbaharda
Elbet yaprak düşecek, elbet evlat ağaç olup gidecek
Lakin bir bağa benzeyen dudaklarından üzümler yüzüne çarpacak
Uslanmaz demir ışıldarken romanın önsözünde
Leylekler ayaklarının altında dolanır
Anlamaz cahil ben, kanadı olanı melek zanneder
Şaşkınlığım çareyi bir gülümsemende bulur
Çocuktan son dua, emaneti en güzele bırakmak olur…


Like it? Share with your friends!

1 share
Batuhan Ulaş
Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olup şu an avukat olarak çalışıyorum. Mesleğimden ziyade edebiyata daha meraklıyım. Edebiyatın insanı insan yapan değerlerden biri olduğunu düşündüğüm için bu sitedeyim.

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Send this to a friend