Gülgün Bilgiç

Ege Üniversitesi İktisat Fakültesi mezunuyum. İstanbul Üniversitesi Felsefe bölümü öğrencisiyim. Yazmak anlamın melodisi, edebiyat bitmeyen senfoni... Dileğim çığlıklara tercüman olmak, şeffaf bir aralıkta yüreklere dokunabilmek...
  • Hiç Gitmedin

    Zaman yoktu, sadece gece. Ay parlıyordu tüm görkemiyle. Hilal halini özlüyordu dolunay aydınlığı. Ormanın kuytusundan bakıyordum gökyüzüne. Çocukluğum asılı duruyordu gökyüzünün çatısında, bir ucu sende....

  • Yağmur

    Yağmur başladı Şaşkınım… Yağmur her damlada Gözyaşımın izini taşır Hani karışmıştı Yağmurlara gözyaşım Buğulu camlarda süzülür Şimdi İlmik ilmik Dokuduğum hayat Lime lime olur Akar,...

  • Çivit Mavisi

    Feridüddin Attar’ın Mantıku’t-Tayr’ında (Bilge ve Umman diyaloğu) : Kalp gözü açık biri  ummana daldı ve ona sordu: Ey deniz, niçin koyu mavi elbiseler giyindin? Üzerindeki bu...

  • Artık Ağlama

    Her şey zor oldu. Hayata atılmak, tutunmak, direnmek. Çünkü hiç buraya ait hissetmedim kendimi. Her rengine bulaştım şu yalan dünyanın. Ama hep bir boşluk vardı....

  • Deniz Lavantaları

    Assos’a dar, toprak yollardan aşağı, denize doğru ilerliyoruz. Bir yanımız kuru tepe ve çalılıklarla çevrili,  onları saran göz alıcı surlar dikkatimizi çekiyor. 1881 yılında başlayıp...

  • Ben Kimim?

    Bir yolculuk, uçsuz bucaksız. O kadar kolay, kolay olduğu için zor. “Marifetü’n-Nefs” dedikleri tasavvufta. İnsan hangi durumda kendini tanır, hangi durumda tanımaz? İnsanın olması gereken...

  • Eşik

    Uyan artık , Şimdi tomurcuklanma vakti. Göğsünü siper et yağmurlara. Aşkın sihirli şarkısı Dökülsün kulağına Güneş ısıtsın kalbini Tut ellerimi açılalım sonsuzluğa Zaman, iklim ve rüzgar Bir kelebek havalansın dudağındanGüller şehri coşsun,...

  • Bitmeyen Kitap

    Elvina merdivenlerden hızla yukarı çıkıyordu. Saçları ince, cılız bedeninin narin süsü gibiydiler. Mermer zeminin soğukluğu duvarlara sinmişti. Yıllar sonra burada olmak inanılmazdı onun için.  Profesör...

  • Yokluk

    Bir Mona Lisa gülüşünde, Dudağından dökülüveren hüzün Zihnimin çiçekleri batıyor yüreğime.   Ruhum kavram karmaşası labirentlerde Yolunu bulamayan bir yolcu misali  Bir mevsim sonra diyorsun Baharlar...

  • Koca Kent

    Bir akşam soluklansam yanında,Bıraksam dertleri.Yoruldum yaralı yalnızlıklardan,Yoruldum kendimden.Bir çocuk ağlıyor köşebaşında,Üşüyor elleri,Dışarısı soğuk, zemheri.Çiçekçi de kapatıyor,Abla iş yok diye çiçekleri.Gözüme batıyor,Simitçinin satılmamış simitleri.Aydın Abi hasta,Yere...