Eşik


İki ben var sanki içimde
Benim bile bilmediğim

Gömüyorum onu hücrelerime
Toprak atıyorum kürek kürek

Onun istediği ısınmak güneşte
Benim yaptığım sessizce erimek

O yaşamak istiyor ölesiye
Ben eşikten bakıyorum hayata ürkek

Onun kalbi atarken sanki şimşek
Bense her adımı hesaplıyorum ilmek ilmek

Sezgi KARACA


Like it? Share with your friends!

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir