Gök Delindi


Gecekondunun donuk ışığında

Gökdelenler yükseliyor,

Ansızın çakan şimşeklerle

Umutlar sönüyordu.

Fukaralığın paha biçilemez

Ödün olduğu bilinciyle

Sabahı sabah ediyordu.

Buharlaşan son nefesin

Soğuk eşiğinde,

Köselesi dikiş tutmamış

Hayatların

Yağlı derilerini, buruşuk elleriyle

Okşarken, içi tir tir titriyor;

Çile dolu o toprakta

Ruhu utanıyordu.

Pırıl pırıl parlayan umutları

Yırtık döşeğinin üstünde

Delik gök kubbeyi kaplıyordu.

Uzaklarda,

Sıcaklığını hiç hissetmediği

Bir güneş doğmuştu.

Sonbaharının hafif solgun

Bu gününde

İçindekileri harladıkça,

Dünyası donuyordu.

Nalan BİLEN


Like it? Share with your friends!

İncetezat Edebiyat
Kişisel yazılarınızı bize göndererek sitemizde yer almasını ve daha fazla kişiye ulaşmasını sağlayabilirsiniz. https://www.incetezat.com/misafir-yazarlik/

3 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.