Aslında


İnsan; anılarını dillendiremezmiş,
Hani elma oturmuş gibi boğazına,
Ya da dilinin ucunda sönünce kahkaha…

İnsan; anılarını unutamazmış da,
Öbür yarısını kaybedince çözülür,
Kör olurmuş yalnızlığın kursağında…

İnsan; yarım bir elma aslında,
Yalnızca sevdiğinin avuçlarında…


Like it? Share with your friends!

1 share
Ahmet Gencal
İngilizce öğretmeni. Psikolojik denemeler ve öyküler ustası. Zamanla tıpkı bir çaykara gibi arıtılıp gün yüzüne çıkan damıtılmış yaşanmışlıklarını eserlerinde kullanıyor.

3 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Send this to a friend